• Co musisz wiedzieć?

    Co musisz wiedzieć?

     

  • Plan dnia w żłobku

  • Ogłoszenia aktualności

    Ogłoszenia <span>aktualności</span>

     

Pedagogika

    Pomimo, że Maria Montessori stworzyła swe wspaniałe założenia już sto lat temu, są one nadal aktualne i szlachetne. Pedagogika Montessori jest alternatywną formą edukacji małego dziecka. Jest pierwszą konsekwentną próbą wychowania bez przymusu. Podstawę rozważań i działalności Marii Montessori stanowi dziecko i jego rozwój, ze względu, na który pragnie ona zorganizować jego środowisko. Dla Marii Montessori każdy człowiek jest pewną indywidualną, całością posiadającą silną potrzebę rozwoju, która ujawnia się już u małego dziecka. Dzieci posiadają w sobie wewnętrzną , wrodzoną siłę ku temu, by się rozwijać, tak jak dziecko samodzielnie uczy się chodzić i mówić. Montessori mówiła o wyjątkowych metodach nauczania, roli nauczyciela oraz stworzyła jedyny w swoim rodzaju systematyczny zestaw środków dydaktycznych. W odmienny sposób od tradycyjnej pedagogiki, z konkretnymi uwagami spoglądała na kształcenie zintegrowane, dyscyplinę, rozwijanie mowy, naukę pisania i czytania, dydaktykę matematyczną, wychowane przez pracę, usposobienie człowieka.

CHŁONNY UMYSŁ

    Maria Montessori twierdziła, że istnieje okres, w którym dziecko jest w stanie nabywać wiedzę bardzo szybko i skutecznie z otaczającego świata. Ten stan umysłu nazywała Chłonnym Umysłem. Chłonny umysł to okres rozwoju od urodzenia do szóstego roku życia. Nigdy więcej w życiu człowiek nie może uczyć się tak łatwo, owocnie i bez strat jak w tym czasie.

FAZY WRAŻLIWE

    Maria Montessori stworzyła również określenie “Fazy sensytywne” dla opisania wzorca, według jakiego dziecko przyswaja wiedzę z otoczenia. Montessori obserwując dzieci zauważyła, że występują w ich życiu pewne fazy, podczas których są one szczególnie zainteresowane pewnymi, wybranymi elementami otoczenia. Dzieci interesują się tym przez krótki czas a potem zaczynają się interesować czymś innym. Ważne jest więc by rozpoznać daną fazę u dziecka i umożliwić mu nabywanie odpowiednich umiejętności. Kiedy dziecko nabędzie już tę umiejętność, faza sensytywna dla jej nabywania wygasa, pojawia się natomiast wrażliwość na kolejną nową umiejętność.

METODY

  •  Grupa różnowiekowa - w zajęciach wspólnie uczestniczą dzieci w różnym wieku. Pomaga to w kształtowaniu postaw społecznych, dzieci uczą się wzajemnej pomocy i współpracy. Wymieszana wiekowo grupa przypomina naturalną grupę, np. rodzinę, każdy jest potrzebny, bez względu na wiek i zainteresowania. Dzieci starsze pomagając młodszym, uczą się empatii a młodsze szybko się adoptują.

  • Nieprzerwany cykl pracy - według Montessori dzień powinien być tak zaplanowany by zapewnić dzieciom przynajmniej jeden cykl nieprzerwanej pracy, odpowiedni do poziomu wiekowego dzieci. W przypadku najmłodszych jest to 2,5 - 3 godzin rano każdego dnia. Celem długich, nieprzerwalnych cykli pracy jest umożliwienie dziecku wybrania sobie zadania, które na danym etapie rozwoju jest dla niego najważniejsze. Narzucone przerwy zakłócają rozwój skupienia dziecka.

  • Przygotowane otoczenie - wszystko jest w zasięgu ręki dziecka i nie zagraża jego bezpieczeństwu. Odpowiednia aranżacja pomieszczeń, regały i półki są ustawione tak by dzieci mogły swobodnie do nich sięgnąć. Nauka opiera się na specjalnie opracowanych pomocach edukacyjno - rozwojowych, uporządkowanych tematycznie. Dziecko samo wybiera z czym w danej chwili będzie pracować i ile czasu temu poświęci.

  • Rola nauczyciela - nauczyciel pełni rolę wspomagającą. Jest zawsze dla dziecka tak by udzielić mu pomocy oraz obserwuje i stara się podążać za nim, podsuwając mu kolejne pomysły na działanie. Nauczyciel działa zgodnie z maksymą mi zrobić to samemu". Istotą wychowania jest bowiem doprowadzenie dziecka do samodzielności i niezależności od dorosłych. Wynikiem tego jest radość dziecka z samorealizacji.

  • Podążanie za dzieckiem - Wychowanie jest tu rozumiane jako wspieranie dziecka. Istotą wychowania jest uniezależnienie dziecka od dorosłych, jego samodzielność i odpowiedzialność za siebie i za świat. Zadaniem wychowawcy jest pomoc dziecku w samodzielnym osiągnięciu celu.

  • Indywidualne podejście - Każde dziecko jest inne i rozwija się w swoim indywidualnym rytmie. Dlatego w przedszkolu Montessori dzieci pracują według własnego tempa i możliwości, podejmując zadania, do których są już gotowe. Zdobywają wiedzę i praktyczne umiejętności poprzez własną aktywność, przy współpracy z nauczycielami. Nauka opiera się na konkretnych doświadczeniach dziecka.

  • Szacunek dla dziecka - poszanowanie godności oraz respektowanie wyborów. Wolny wybór nie ma nic wspólnego ze swawolą, łączy się nierozerwalnie z porządkiem i ograniczeniami. Dzieci mają prawo do samodzielnego wyboru przedmiotu pracy, miejsca i czasu jej wykonywania. Rozwijają przy tym umiejętność podejmowania decyzji, planowania i organizacji pracy.

  • Cisza i skupienie - W przedszkolach Montessori aktywność i dynamizm pracy dzieci, łączy się z ciszą i skupieniem. Dzieci mają czas na samodzielne odkrycia. To miejsce, gdzie dzieciństwo jest czasem spokojnego wzrastania.

  • Zasada porządku - dzieci zdobywają umiejętności przestrzegania zasad porządku w otoczeniu i swoim działaniu. Uczą się, że każdy przedmiot ma swoje stałe miejsce, a po skończonych zajęciach należy zadbać o odłożenie z powrotem używanych przedmiotów. Zamiłowanie do ładu i harmonii porządkuje myśli i uczucia dziecka.

  • Przestrzeganie reguł społecznych - nauka zachowania reguł społecznych:

    - nie rań innych (ani słowem ani czynem)
    - nie niszcz – szanuj przedmioty w twoim otoczeniu
    - nie przeszkadzaj - szanuj pracę swoją i innych
    - szanuj prawa innych osób